وبلاگ یه مامان برقی

حس کردم واقعا یه مدته از فضای معنویی که تابستون توش بودم دور شدم. نمی دونم دنبال ثواب بودم. مثلا یه کتابی از نماز خونه ورداشته بودم که می گفت هر کاری رو با بسم الله الرحمن الرحیم شروع کنید عالیه کارت برکت می گیره و کلی خوبی ازش گفته بود و من سعی می کردم انجامش بدم . از این دنیا بیرون نیا. از این فضای معنوی منظورمه. در آینده کتاب هایی بخون که بدونی مثلا حضرت فاطمه چجوری رفتار می کردند. و اونها رو الگوی خودت قرار بده. دوس داشتم مثلا اگر تو اداره کار می کنم خودم یه گوشه ایی که کسی نبینه نمازمو بخونم. دوس ندارم نمازم بقیه ببینن و بعد که یه کار اشتباهی ازم سر زد بگن تو نماز می خونی و فلان کار رو ...

به نام خدا بعد از کلییی سال باز اومدم به این ویلاگ. چن تا از مطالب قدیمیمو خوندم . دارم می بینم که خوب بود و خیلی بهتر از اینه که حرفاتو به یه آشنایی بزنی که بعد بیاد بزنه تو سرت. هم اتاقیمو می گم که چند روزه تصمیم گرفتم دیگه باهاش مثله قبل نباشم. اذیتم می کنه . مهم نیست. تو همه کارهام دخالت می کنه و همش ایراد می گیره و مسخره می کنه و من دوس ندارم. من الان دانشجوی ارشد برق دانشگاه شیرازم. دانشگاهمو دوس دارم. شهر عالیه شیرز زو هم دوس دارم . ولی در گیری ذهنی زیاد دارم . بزرگترین درگیریم اینه که تلاشم کم. و حسرت می خورم از فرصت هایی که از دست می دم در حالی که می ...